Τα Χριστούγεννα της καρδιάς μας!

Τα Χριστούγεννα της καρδιάς μας!

Είμαι από τους ανθρώπους που είχα τη μεγάλη ατυχία να χάσω τη μάνα μου νωρίς, όμως και τη μεγάλη τύχη να έχω μία μάνα που είχε καταφέρει να κάνει μαγικές τις στιγμές, τόσο μαγικές που ακόμα και τώρα τριάντα χρόνια μετά την απώλειά της έχω έντονες μνήμες περιόδων που μου γεμίζουν γλυκά την ψυχή.

Είτε επρόκειτο για την καθημερινότητα είτε για γιορτές, φρόντιζε πάντα να δημιουργεί αναμνήσεις που θα μείνουν μία ζωή. Θυμάμαι λόγου χάρη τα Χριστούγεννα, με πήγαινε πάντα στο Μινιόν, μου αγόραζε πάντα τα παπούτσια που ήθελα, μου έπαιρνε πάντα ένα βιβλίο με χριστουγεννιάτικες ιστορίες και με πηγαίναμε πάντα μα πάντα σε χριστουγεννιάτικες θεατρικές παραστάσεις. Τα Χριστούγεννα ήταν μαγικά. Ναι. Αφού έβλεπα πάντα με τις ώρες όλα τα παιχνίδια και επέλεγα τι άλλο; Bibibo, μετά ανεβαίναμε στον τελευταίο όροφο του Μινιόν για να φάμε κάτι και κατόπιν να συνεχίσουμε τις βόλτες μας. Βόλτες ατελείωτες σε μία στολισμένη χριστουγεννιάτικη πόλη. Εικόνες μαγικές. Επίσης έφτιαχνε τσουρέκια, στόλιζε το σπίτι με επιμέλεια και μαγείρευε τα πιο εκπληκτικά φαγητά.

 

 

Είναι η πιο πολύτιμη παρακαταθήκη της ζωής μου που έχω να θυμάμαι σπουδαία πράγματα από τη μάνα μου. Που ξυπνούσε το πρωί νωρίς για να με ξυπνήσει για τα κάλαντα. Που με μάθαινε την αγάπη και τη φροντίδα των άλλων. Που μάζευε ρούχα και φαγητά κρυφά για να τα δώσει με το δικό της μαγικό τρόπο στους ανθρώπους που είχε φροντίσει να μάθει πως δυσκολεύονται και δεν έχουν. Κινήσεις με αρχή, μέση και το τέλος πάντα την ανθρωπιά.

 

Τώρα που πλησιάζουν οι γιορτές ας δώσουμε κάτι παραπάνω στα παιδιά μας, τα παιδιά νομίζουμε πως γίνονται ευτυχισμένα μόνο με τα υλικά πράγματα, αλλά δεν είναι έτσι.

Ως γονείς, να τα γεμίσουμε με αναμνήσεις, αναμνήσεις αγάπης, τρυφερότητας μα πάνω από όλα, ας τους μάθουμε την ανθρωπιά.

Την αξία που τόσο ξεχάσαμε.

Πως σας φαίνεται; Γράψτε τα σχόλιά σας...