Ζούμε στον 21ο αιώνα!

Ζούμε στον 21ο αιώνα!

Πρόσφατα άκουσα μία ιστορία από μία γνωστή – γνωστής, που ουσιαστικά χωρίζει με τον άντρα της λόγω της πεθεράς της με παιδί 1,5 ετών. Εν έτει 2016.

Συχνά επίσης διαβάζω άρθρα αντίστοιχα, πως  η πεθερά μου, ο πεθερός μου, η νύφη μου ή ο γαμπρός μου μας χώρισαν, μας οδήγησαν στην ρήξη. Τα κοιτάζω, τα διαβάζω και τα ξαναδιαβάζω και λέω, είναι δυνατόν;

Και όμως είναι! Αρκεί κανείς να σκεφτεί πώς είναι δομημένη η αξία της οικογένειας στην Ελλάδα. Πως λειτουργεί το αξιακό σύστημα ειδικά σε περιοχές εκτός πρωτεύουσας, που το τι θα πει ο κόσμος, ο πεθερός, η μάνα και η ξαδέρφη και η κουμπάρα της γειτόνισσας έχει ακόμα μεγάλη αξία.

Και σκέφτομαι πως ουσιαστικά το έλλειμμα παιδείας αγγίζει ακόμα και αυτούς τους τομείς. Πως όσο και να έχουμε προοδεύσει το τι όνομα θα πάρει το παιδί, τι περιουσία έχει η νύφη ή είμαι άντρας εγώ και δεν θα μου μιλάς έτσι, ισχύουν ακόμα.

Δυστυχώς δεν είναι εύκολο να αποτινάξουμε ακόμα αυτές τις αξίες από την Ελληνική οικογένεια. Όσο έχουμε τη μητέρα να μας κρατά το παιδί ή τον πεθερό να μας βοηθά οικονομικά, όσο έχουμε στενούς κύκλους ανθρώπους σε πόλεις ή χωριά που το ενδιαφέρον εστιάζεται στον άλλον, τόσο πιο δύσκολο είναι να χαράζουμε μόνοι μας τη δική μας πορεία.

Ο δρόμος προς την προσωπική μας ουσιαστική ανεξαρτησία τελικά είναι ακόμα πολύ μακρύς.

                                           

Πως σας φαίνεται; Γράψτε τα σχόλιά σας...