Είμαι η μαμά μου συνειδητά!

Είμαι η μαμά μου συνειδητά!

Πολλές φορές διαβάζω να μην γίνω σαν τη μάνα μου και να μην μεγαλώσω τα παιδιά μου σαν και εκείνη. Eπειδή οι εποχές αλλάζουν πρέπει να αλλάζουν και οι τρόποι διαπαιδαγώγησης.

Όμως πιάνω τον εαυτό μου άπειρες φορές να κάνω σαν την μάνα μου, μεταξύ μας, την έχω πρότυπο στον τρόπο διαπαιδαγώγησης. Μπορεί να έζησε σε άλλες εποχές, όμως ήταν πάντα πολύ μπροστά από την εποχή της.

Με πήγαινε παντού και με έπαιρνε παντού μαζί της. Η δράση αυτής της τάσης που είχε, φάνηκε πολλά χρόνια αργότερα. Η μάνα μου, με έπαιρνε σε όλα σχεδόν τα ταξίδια, σε μουσεία, στο κομμωτήριο, στη μοδίστρα της, παντού μαζί και αυτό μόνο κακό δεν μου έκανε. Με γέμισε μοναδικές εμπειρίες, λέξεις, εικόνες και κοινωνικοποίηση.

Είχε αρρώστια με τους τρόπους. Θυμάμαι μία φορά καλοκαίρι, ήταν μεσημέρι και έφυγα από το σπίτι για να πάω κάπου και κοπάνησα μπουμ την πόρτα. Μόλις  επέστρεψα μου λέει: θέλω να σου μιλήσω. Αν κοιμόσουν εσύ το μεσημέρι, θα ήθελες να ακούς τον γείτονα να κοπανάει την πόρτα, να βάζει δυνατά τη μουσική, να σέρνει τις καρέκλες; Μην το ξανακάνεις. Και είμαι 42 ετών και από τότε αν θέλω να κλείσω την πόρτα του σπιτιού μου πάντα βάζω το κλειδί, δεν την κοπανάω ποτέ!

Δεν είναι κακό κάποιες φορές να είμαστε σαν τις μανάδες μας. Δεν είναι κακό να παίρνουμε τα στοιχεία εκείνα διαπαιδαγώγησης που μας βοήθησαν στη ζωή μας να γίνουμε άνθρωποι με τρόπους, εμπειρίες και σεβασμό!

 

Πως σας φαίνεται; Γράψτε τα σχόλιά σας...