Το δικό μου παιδί… και των άλλων.

Το δικό μου παιδί… και των άλλων.

Τα παιδιά των άλλων δεν γεννήθηκαν με φυσιολογικό τοκετό, ούτε θήλασαν πολύ, θα βγάλουν πρόβλημα στο μέλλον. Τα παιδιά των άλλων έχουν μία μάνα που δουλεύει πολύ, δεν μεγαλώνουν σωστά, δεν έχουν τη μάνα τους όλη μέρα πάνω από το κεφάλι τους. Θα βγάλουν πρόβλημα στο μέλλον. Τα παιδιά των άλλων δεν περπάτησαν γρήγορα, δεν μίλησαν σύντομα, δεν ψήλωσαν πολύ, δεν τρώνε ρίζες και καρπούς, θα έχουν πρόβλημα στο μέλλον. Τα παιδιά των άλλων δεν ασχολούνται με δραστηριότητες. Δεν πάνε στον καλύτερο παιδικό, δεν μαθαίνουν τρεις ξένες γλώσσες, δεν πάνε κολυμβητήριο και μπαλέτο. Τα παιδιά των άλλων δεν ντύνονται ωραία, σαν λίγο ασχημούλικα μου φαίνονται.

 
 

Τα παιδιά των άλλων δεν πάνε σε ιδιωτικό, δεν έχουν βοήθεια στο σπίτι, δεν έχουν μάθει να βλέπουν, να ακούν και να ψυχαγωγούνται μόνο με ποιοτικά προγράμματα. Τα παιδιά των άλλων έχουν χωρισμένους γονείς, μάνα άνεργη, δεν κάνουν ταξίδια, δεν γεμίζουν εμπειρίες, θα είναι φτωχά σε πολλά επίπεδα. Τα παιδιά των άλλων δεν είναι ευγενικά, δεν ξέρουν να συμπεριφέρονται, δεν ξέρουν να μιλούν, πως κάνουν έτσι, πως αντιδρούν με αυτό τον τρόπο, κλαίνε και χτυπιούνται μπροστά σε κόσμο; Πώς να το αντέξεις;

Μήπως έφτασε όμως η στιγμή να κοιτάξεις το δικό σου παιδί;

Μήπως;

Πως σας φαίνεται; Γράψτε τα σχόλιά σας...