Τα πάντα για το παιδί. Πάρτε ιδέες και ψωνίστε βλέποντας χιλιάδες προϊόντα για τα παιδιά από τα μεγαλύτερα e-shops.

Πρόσφατα Άρθρα

  • Ζουν ανάμεσα μας.

    Είναι εκείνη η μητέρα ενός φίλου μας που θέλει να ελέγχει πλήρως τη ζωή του παρόλο που έφτασε 30 χρονών. Είναι η μητέρα που θεωρεί πως εκείνη έχει δίκιο σε όλα. Η μητέρα που προσπαθεί να επιβάλλει με κάθε τρόπο τις απόψεις της. Η φωτογράφος Anna Padchenko κατάφερε να αποθανατίσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο όλους τους τύπους των μαμάδων που συχνά συναντάμε στη ζωή μας και που με τη στάση και τη συμπεριφορά τους, θέλοντας και μη, πνίγουν αντί να ελευθερώσουν τα παιδιά τους.
  • Γιατί το διάβασμα έπαψε να είναι χαρά;

    Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε έντονα το φαινόμενο τα παιδιά να μην αγαπούν πολύ τα εξωσχολικά βιβλία και γενικότερα να μην αγαπούν την ανάγνωση βιβλίων και εφημερίδων. Κάποτε το διάβασμα αποτελούσε μεγάλη ευχαρίστηση, σήμερα όμως μία μορφή καταναγκασμού.
  • Μαθητής ή εργάτης;

    Το κορίτσι μου, ηλικίας 3 ετών και 3 μηνών, πηγαίνει στον παιδικό σταθμό ήδη από 15 μηνών... Την αφήνουμε το πρωί στις 7 με 7.15 π.μ. και την παραλαμβάνουμε το απόγευμα μεταξύ 16.30 με 17.00. Μετρήσατε; 10 σχεδόν ολόκληρες ώρες παραμένει εκεί και μακριά μας.
  • Χωρίς ενοχές!

    Είδα πρόσφατα ένα video στα social media, με αφορμή την έναρξη της σχολικής χρονιάς το οποίο απεικονίζει την εξής σκηνή: οι γονείς αποχαιρετούν τα παιδιά με δάκρυα την ώρα που φεύγουν για την πρώτη μέρα στο σχολείο αλλά με το που γυρίζουν την πλάτη να φύγουν και δεν τους βλέπουν χοροπηδούν από την χαρά τους.
  • Μην απαξιώνουμε την παιδεία.

    Αυτό που γίνεται τα τελευταία χρόνια μου θυμίζει αυτό που γίνεται και με την πολιτική. Ενίοτε, θέλοντας να απαξιώσουμε τους πολιτικούς, απαξιώνουμε και τη δημοκρατία. Έτσι, θέλοντας να δείξουμε πόσο απογοητευμένοι είμαστε με το εκπαιδευτικό σύστημα ουσιαστικά φτάνουμε στο σημείο να απαξιώνουμε την αξία της παιδείας.
  • Το Κόκκινο Μπαλόνι

    Κάθε καλοκαίρι πήγαινα στη γιαγιά μου στα Γιάννενα, χρόνια ανέμελα, απίθανα, μοναδικά. Μετά πηγαίναμε με τους γονείς μου διακοπές και πριν ξεκινήσει η νέα σχολική χρονιά επιστρέφαμε στα Γιάννενα για να δούμε τη γιαγιά αλλά και για να πάω στο Κόκκινο Μπαλόνι.
  • 5 προτάσεις για σχολικό κολατσιό και όχι μόνο

    - Τι θα φάμε σήμερα, μαμά;;; Μια ερώτηση που μας “παιδεύει” καθημερινά!
  • Πόσες φόρμες θα πάρεις φέτος;

    Ανοίγω τη ντουλάπα της κόρης μου και παρόλο που ακόμα είναι μικρή και δεν έχει εξωσχολικές δραστηριότητες πέρα του παιδικού σταθμού αυτό που βλέπω είναι ένα, ότι υπερτερούν οι φόρμες, ένα ρούχο που αγαπούν πολύ τα παιδιά αλλά και οι γονείς, καθώς είναι ζεστό, άνετο και πρακτικό.

Ζουν ανάμεσα μας.

Ζουν ανάμεσα μας.

Είναι εκείνη η μητέρα ενός φίλου μας που θέλει να ελέγχει πλήρως τη ζωή του παρόλο που έφτασε 30 χρονών. Είναι η μητέρα που θεωρεί πως εκείνη έχει δίκιο σε όλα. Η μητέρα που προσπαθεί να επιβάλλει με κάθε τρόπο τις απόψεις της. Η φωτογράφος Anna Padchenko κατάφερε να αποθανατίσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο όλους τους τύπους των μαμάδων που συχνά συναντάμε στη ζωή μας και που με τη στάση και τη συμπεριφορά τους, θέλοντας και μη, πνίγουν αντί να ελευθερώσουν τα παιδιά τους.

Γιατί το διάβασμα έπαψε να είναι χαρά;

Γιατί το διάβασμα έπαψε να είναι χαρά;

Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε έντονα το φαινόμενο τα παιδιά να μην αγαπούν πολύ τα εξωσχολικά βιβλία και γενικότερα να μην αγαπούν την ανάγνωση βιβλίων και εφημερίδων. Κάποτε το διάβασμα αποτελούσε μεγάλη ευχαρίστηση, σήμερα όμως μία μορφή καταναγκασμού.

Μαθητής ή εργάτης;

Μαθητής ή εργάτης;

Το κορίτσι μου, ηλικίας 3 ετών και 3 μηνών, πηγαίνει στον παιδικό σταθμό ήδη από 15 μηνών... Την αφήνουμε το πρωί στις 7 με 7.15 π.μ. και την παραλαμβάνουμε το απόγευμα μεταξύ 16.30 με 17.00. Μετρήσατε; 10 σχεδόν ολόκληρες ώρες παραμένει εκεί και μακριά μας.

Χωρίς ενοχές!

Χωρίς ενοχές!

Είδα πρόσφατα ένα video στα social media, με αφορμή την έναρξη της σχολικής χρονιάς το οποίο απεικονίζει την εξής σκηνή: οι γονείς αποχαιρετούν τα παιδιά με δάκρυα την ώρα που φεύγουν για την πρώτη μέρα στο σχολείο αλλά με το που γυρίζουν την πλάτη να φύγουν και δεν τους βλέπουν χοροπηδούν από την χαρά τους.